Volgens de weergoden zou het een echt wandel weekend worden en de heren hielden hun woord.
Vresse sur Semois. Zaterdag morgen: de dag voor het jaarlijkse begin van het jachtseizoen.
Het dag parcors moest hagel en kogel vrij blijven en wij mochten ook niet voor drijver spelen volgens het SI. Met deze gegevens als stelregel werd het een wandeling langs de Semois stroomopwaarts richting Mouzaive voor een eerste natje. Verder richting Cornimont waar een blitse campagne de jongste (!) burgemeester van het land aanprees. Hopelijk kan hij dit statement doortrekken na 8 Oktober ek!
Een broodje kaas, hesp en het jonge fruitige wijntje in de zon overgoten wei brachten de voorbije zuiderse vakantiedagen terug in beeld.
Gros-Fays, 96 vaste inwoners inclusief de cafébaas (met verlof) werd de volgende halte. De GR die buiten het dorp de flanken van de Semois volgt was onze "downhill" tot in Chairière, een Ardeens dorpje in Vlaamse handen en met een van de laatste handelaars in Semoistabak.
De houten brug over de Semois, gekend bij alle jeugdverenigingen in Vlaanderen, werd de volgende en laatste uitdaging. Natte voeten bleven uit. Vandaar naar "L"Eau Vive" was dan ook maar kinderspel.
Zondag morgen. Vertrek richting Bourseigne-Vielle. De wandeling (14,5 km) start met een stevige klim naar Bourseigne-Neuve en loopt vervolgens over onverharde padden door de loof- en sparrenbossen die de grenslijn tussen Frankrijk en België bedekken.
Intussen waren de weergoden hun beloften vergeten en werd de terugtocht ingezet onder een grijze, soms donkere lucht waar zelfs een reusachtige regenboog geen licht kon inbrengen.
En wij die dachten dat het ergste voorbij was ..., eerst een 2 urenlange file op de E411 daarna stilstand voor een "hagelwitte" autostrade in de buurt van Brussel en uiteindelijk de wolkbreuk die ons stapvoets verkeer bezorgde tot in Gent.
Maar alles in acht genomen toch geslaagd weekend !
